Şu aralar okuduğum bir seriden birşey yazmak istedim. Gerçi filmini seyretmiş olabilirsiniz ama ben her zaman kitabı filme tercih edenlerdenim. Çünkü bir kitabı senaryolaştırmak o kitabın birçok önemli kısmının kaybına neden oluyor... Neyse Twillight (Alacakaranlık) serisinden New moon (Yeni ay) kitabında yine film yapılırken atlanmış bir paragraf okudum. Birini sevdiğini söylemenin güzel bir yolunu bulan ve onsuz hayatın neye benzeyeceğini tasvir eden Stephanie Meyer'e teşekkür ediyorum.
Edward'dan Bella'ya
"Senden önce, hayatım tıpkı aysız bir gece gibiydi çok karanlık ama yıldızlar vardı, sebepler...Ve sen, gökyüzüme bir meteor gibi girdin. Ve bir anda herşey yanmaya başladı, parlaklık vardı, güzellik vardı. Sen gittiğinde ve meteor ufka düştüğünde, her şey simsiyah oldu. Hiçbirşey değişmedi ama gözlerim ışık yüzünden kör olmuştu. Artık yıldızlarıda göremiyordum. Ve artık hiçbirşeyin anlamı yoktu"
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder